"My" David Nicholls

Czy jedne wakacje - choćby były podróżą życia - mogą naprawić to, co się psuło przez długie lata?

Miliony czytelników pokochały Davida Nichollsa za charakterystyczny angielski humor i wdzięk powieści "Jeden dzień". Teraz mogą się cieszyć długo oczekiwaną tragikomiczną powieścią "My".

Książka nominowana do Nagrody Bookera 2014.

Douglas Petersen dostrzega, że jego żona poszukuje nowej drogi życia, a wydawało mu się, że będą szukali tej drogi we dwoje. Tym bardziej, że ich syn wkrótce opuści rodzinny dom i wyjedzie na studia. Kiedy więc Connie oświadcza, że i ona wkrótce się wyprowadzi, Douglas postanawia zamienić ostatnie rodzinne wakacje w podróż życia. Ma nadzieję, że czas spędzony razem pozwoli jemu i Connie znów się zbliżyć; sprawi, że żona pokocha go na nowo, a syn odzyska do niego szacunek. Bukuje więc hotele, kupuje bilety i wszystko starannie planuje. Czy coś może pójść nie tak? Okazuje się, że bardzo wiele...

Douglas i Connie są ze sobą od ponad dwudziestu lat. Pewnej nocy kobieta nagle oznajmia mężowi, że po wyjeździe ich syna na studia, ona także ma zamiar się wyprowadzić. Ich małżeństwo staje pod wielkim znakiem zapytania. Douglas próbuje zrozumieć decyzję żony oraz to, że Connie pomimo planu odejścia, nadal chce wyjechać z nim i synem na wakacje – ostatnie wakacje w ich wspólnym życiu. Mężczyzna początkowo nie jest przekonany do tych planów, lecz już wkrótce zaczyna rozumieć, że wspólna podróż po Europie daje mu niepowtarzalną szansę na ponowne zdobycie kobiety, którą kocha i dziecka, które przestało mieć do niego jakikolwiek szacunek. Czy Douglasowi uda się odzyskać rodzinę?

źródło

Davida Nichollsa poznałam dzięki przepięknej powieści jego autorstwa pt. Jeden dzień. Pamiętając o tym, jak wiele emocji wywołała we mnie ta książka, bez wahania postanowiłam sięgać po nowe dzieło angielskiego pisarza. My promowane jest jako tragikomiczna, poruszająca lektura o tym, czym jest małżeństwo. 

Historia została poprowadzona w narracji pierwszoosobowej, z punktu widzenia głównego bohatera – Douglasa. Snuta przez niego opowieść pozwala na lepsze poznanie mężczyzny, na wejście w jego umysł i zrozumienie podejmowanych przez niego decyzji. Daje to również pełny obraz jego uczuć do żony, bowiem tym, co zachwyca w powieści Nichollsa jest fakt, że pokazuje ona miłość oczami mężczyzny. Douglas z niezwykłą skrupulatnością maluje przed czytelnikiem wizerunek swojej rodziny, z nierzadko wręcz nieprawdopodobną wnikliwością obserwując i mówiąc o nich. 

Nicholls zachwyca jeszcze czymś – świetną kreacją bohaterów. Zarówno Douglas, jak i Connie to doskonale skonstruowane postaci – indywidualiści, których nie sposób nie polubić, choć nie zawsze zgadzałam się z ich zachowaniem i podejmowanymi decyzjami.

Przyznam szczerze, że trudno mi jednoznacznie ocenić powieść My. Z jednej strony doceniam jej wartość literacką – dojrzałość narracji, wnikliwą obserwację życia, przemyślaną fabułę i ciekawych bohaterów. Z drugiej zaś mam wrażenie, że ta książka zabrała mi coś cennego. Historia Douglasa odziera ze złudzeń – pokazuje, że czasem możemy przegapić coś naprawdę ważnego. Sakramentalne „tak” nie jest bowiem gwarancją, iż wszystko we wspólnym życiu z ukochaną osobą będzie zawsze idealne. Podkreśla, że – pomimo upływu lat w związku – musimy zabiegać o osobę, którą kochamy. Zakończenie mnie zaskoczyło, nawet odrobinę wytrąciło z równowagi, ale – gdy już ochłonęłam – okazało się całkowicie słuszne. I zmusiło mnie do refleksji. My jest słodko-gorzką opowieścią o miłości, która nie zawsze będzie idealna. Przedstawia nieco inne oblicze miłości od tego, z którym spotykamy się zazwyczaj w literaturze, a nawet filmie. Myślę więc, że najnowsza powieść Nichollsa powinna przypaść do gustu nieco bardziej wymagającemu odbiorcy. Daję cztery z plusem.

Original: Us
Wydawca: Świat Książki

Data wydania: 4.02.2015

Ilość stron: 480

Ocena: 4+/6

Za lekturę dziękuję wydawnictwu Świat Książki :)

Książka bierze udział w wyzwaniu:
Książkowe wyzwanie 2015 – punkt Wydana w 2015

"Jeden dzień" David Nicholls

„Zawsze 15 lipca... Emma i Dex? Doprawdy, trudno o mniej dobraną parę. Ona – zakompleksiona idealistka w grubych okularach. On – superprzystojniak z poczuciem, że świat należy do niego. Ona na wszystko musi ciężko zapracować. Jemu natychmiast udaje się to, o czym zamarzy. Ona szuka miłości, on seksu... Jest rok 1988. Oboje dostają dyplomy uniwersyteckie i spędzają ze sobą noc, chociaż nie taką, jaką sobie wyobrażacie, bo... zbyt dobrze się rozumieją! Emma dostaje pracę w podrzędnej knajpie, Dex robi karierę w telewizji. Ich drogi będą się schodzić i rozchodzić, aż po zaskakujący finał.”

W noc po zakończeniu studiów Emma Morley i Dexter Mayhew lądują w łóżku. Ona jest zakompleksioną okularnicą, on bogatym playboyem. Pochodzą z całkowicie różnych światów, ale nie przeszkadza im to w zaprzyjaźnieniu się, co ostatecznie udaremnia plan przeżycia jednonocnej przygody. Młodzi absolwenci dyskutują o tym, jaka przyszłość ich czeka i co będą robić, mając czterdzieści lat. Czy ich plany się ziszczą? Od tego pamiętnego dnia, 15 lipca 1988 roku, Em i Dex postanawiają zawsze być ze sobą w kontakcie. 

źródło

Jeden dzień to trzecia książka w dorobku Davida Nichollsa, która w dodatku doczekała się nawet swojej ekranizacji. Powieść tę zakupiłam kilka lat temu za namową kolegi, dla którego Jeden dzień jest ulubioną książką. Długo jednak zwlekałam z lekturą, aż w końcu recenzja na jednym z książkowych blogów zmobilizowała mnie do natychmiastowego przeczytania tej powieści. Czy historia Emmy i Dextera mnie zachwyciła? 

„Dex i Em. Em i Dex.”

Historia poprowadzona została z punktu widzenia narratora wszechwiedzącego. Rozdziały powieści podzielone są tak, aby akcja zawsze rozgrywała się 15 lipca kolejnego roku, począwszy od 1988, kiedy to dwójka bohaterów zaprzyjaźnia się w pamiętną noc po skończeniu studiów. Historia rozgrywa się na przełomie lat 1988-2007. Dzięki temu obserwujemy, jak Emma i Dexter przeżywają ten wyjątkowy dzień w kolejnych latach, a jednocześnie (dzięki ich przemyśleniom i wspomnieniom) wiemy, co się działo przez poprzedzające ten dzień miesiące. Obserwując ich życie z roku na rok, zaczynamy lepiej rozumieć ich zachowania i podejmowane decyzje, choć nie da się ukryć, że jako ludzie nie są osobami, które łatwo jest polubić. Dexter to osobność autodestruktywna – bohater sam się wykańcza, notorycznie popełniając błędy i nie potrafiąc sięgnąć po to, co ma tuż przed nosem. Emma zaś to idealistka, która nie umie wcielić swoich planów w życie – jej jedyną wartością jest to, że ma swoje ideały. Momentami oboje bardzo mnie irytowali swoim zachowaniem, niedojrzałością (zwłaszcza Dex) i tym, jak bardzo są uparci. Potwierdza to jednak tezę, że autorowi kreacja bohaterów udała się wyśmienicie – postaci są prawdziwe, całkowicie ludzkie, w swojej niedoskonałości przedstawione wręcz doskonale. 

źródło

„Wszystko, co wydarzy się jutro, przeżyliśmy już dziś”

Historia Emmy i Dextera płynie trochę leniwie, niespiesznie, a jednak nieubłaganie kieruje czytelnika ku dramatycznemu, zaskakującemu finałowi, który niejednego odbiorcę totalnie rozczłonkuje emocjonalnie. Nie ukrywam, że nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać, ale w pewnym momencie zaczęłam się domyślać, że ta historia nie będzie słodka i lekka. Wiedziałam również, że bez łez się nie obejdzie. I tak też się stało.

„Przeżywaj każdy dzień, jakby to był ostatni dzień twojego życia”

Jeden dzień to historia, która zachwyca swoją prostotą, niedoskonałymi bohaterami, przemyślanymi dialogami, swobodną narracją i jedną z najprawdziwszych, najpiękniejszych historii miłosnych, jaką poznałam. Nie ma tu przesłodzonych ochów i achów, nie ma sztampowych rozwiązań. Jeden dzień to historia o miłości, po którą bohaterowie bali się sięgnąć. Miłości, która pomimo przeciwności losu, trwała nieprzerwanie, ukryta głęboko w sercach, czekająca na swój moment. Nie ukrywam, że byłam tak zachwycona lekturą, że już następnego dnia po przeczytaniu powieści obejrzałam ekranizację z Anne Hathaway i Jimem Sturgessem w rolach głównych. I znowu zalałam się łzami. Powieść Davida Nichollsa polecam więc każdemu, kto lubi wzruszające historie o miłości, przywiązaniu i poszukiwaniu swojego „ja”. Jeden dzień to książka, którą warto przeczytać. Po prostu. Daję ocenę 5+/6!

Original: One Day

Wydawca: Świat Książki

Data wydania: 2011

Ilość stron: 445

Książka bierze udział w akcji Sierpień miesiącem romansów :)

Na koniec polecam Waszej uwadze trailer ekranizacji: