"Podróżniczka" Diana Gabaldon

„Jest rok 1746. Szesnastego kwietnia armia króla Jerzego II rozgromiła wojska Karola Edwarda Stuarta w bitwie pod Culloden w Szkocji. Po walce Anglicy przeczesali pole bitwy, dobijając rannych. Większość tych, którzy przeżyli, stracono w Anglii, a tysiąc jeńców sprzedano jako niewolników do pracy na amerykańskich plantacjach bawełny.

Rok 1968. Claire, zagłębiając się w dokumenty z epoki i drżąc o Jamiego, usiłuje odgadnąć koleje jego losu. Czy „Czerwony Jamie” przeżył masakrę pod Culloden? Tak właśnie przypuszcza i powraca w wiek XVIII. Razem z Jamiem okrętują się na statek płynący z ładunkiem na Karaiby. Po niezwykle niebezpiecznej podróży morskiej, licznych przygodach i ucieczkach, docierają do brzegu nieznanego lądu. Okazuje się, że przybyli do Nowego Świata…”

Ach, cóż to była za przygoda! Niezwykła, zaskakująca i pełna emocji! Podróżniczka, trzecia odsłona serii Diany Gabaldon, okazała się być najlepszą z dotychczas przeczytanych przeze mnie części Obcej. Nie mogłam się oderwać od tej powieści, absolutnie mnie w sobie rozkochała! 

źródło

W Podróżniczce dzieje się bardzo dużo, wątki splatają się ze sobą tworząc wielobarwną, tętniącą życiem opowieść o wielkiej miłości, tęsknocie, walce z czasem, podróży w nieznane i próbie odnalezienia swojego miejsca na świecie. Akcja powieści na początku biegnie dwutorowo – z punktu widzenia głównej bohaterki, Claire oraz z punktu widzenia Jamesa Frasera. Co będzie później, tego Wam nie zdradzę, ale daję słowo – będzie się działo! Bohaterowie przeżywają niezwykłe przygody, zachwycając i wzruszając odbiorcę. Książka wciąga w sumie od pierwszych zdań i trzyma w napięciu do samego końca. Podróżniczka to ponad 950 stron wypełnionych szalonymi przygodami, emocjami i dobrym humorem. To spotkanie z postaciami, które wprowadzają czytelnika w cudowny nastrój, a przy tym wzbudzają coraz większą sympatię. Przyznaję, że przy Podróżniczce naprawdę polubiłam Claire i Jamesa oraz ich kompanów. Miałam wrażenie, jakbym czytała o dawno niewidzianych przyjaciołach, o ludziach z krwi i kości, którzy – tak jak każdy z nas – mają swoje słabości. Współczułam im i dopingowałam ze wszystkich sił. 

Podróżniczkę czyta się lekko i – jak na jej objętość – naprawdę szybko. Wciąż jednak uważam, że autorka mogła tę serię nieco okroić i stworzyć zgrabniejsze, około 400-stronicowe części. Momentami można odnieść wrażenie, że historia jest trochę przegadana. Nie zmienia to jednak faktu, że powieść niesamowicie wciąga i nie pozwala nawet na chwilę odpoczynku. Podróżniczka to wspaniała kontynuacja, w moim odczuciu to jedna z lepszych książek tego gatunku. Aby jednak poznać tę historię, koniecznie trzeba sięgnąć po dwa wcześniejsze tomy – Obcą i Uwięzioną w bursztynie. Szczerze polecam, naprawdę warto! Wspaniała przygoda u boku przystojnego Szkota gwarantowana! ;)

Original: Voyager

Wydawca: Świat Książki

Data wydania: 2010 / wznowienie: maj 2015

Ilość stron: 952

Przeł. Kotlicka Justyna, Pankiewicz Ewa i in.

Moja ocena: 5+/6

Za tę wspaniałą lekturę serdecznie dziękuję wydawcy!

Wszystkie części serii:

#1 Obca | #2 Uwięziona w bursztynie | #3 Podróżniczka | 

#4 Jesienne werble | #5 Ognisty krzyż | #6 Tchnienie śniegu i popiołu | 

#7 Kość z kości | #8 Spisane własną krwią

"Uwięziona w bursztynie " Diana Gabaldon

„Jest rok 1968. Claire Randall powraca wraz z dorosłą córką Brianną do Szkocji. 

Tu pragnie wyznać prawdę równie zaskakującą, jak wydarzenia, które ją zrodziły: prawdę o starodawnym kręgu kamiennym... o miłości przekraczającej granice czasu... o szkockim wojowniku, Jamesie Fraserze...

Ale jest też rok 1745. Claire udaje się do Paryża, aby zapobiec skazanemu na klęskę powstaniu w Szkocji pod wodzą księcia Karola Stuarta. Chce ocalić córkę i mężczyznę, którego kocha...”

Minęło ponad pół roku od chwili, gdy zakończyłam przygodę z pierwszym tomem serii Diany Gabaldon. Obca wywołała we mnie skrajnie różne emocje – z jednej strony denerwowało mnie niemiłosierne rozwleczenie historii i nadmiar niezbyt wyszukanych scen erotycznych, z drugiej zaś książka totalnie mnie wciągnęła i siłą rzeczy oceniłam ją bardzo wysoko. Niedawno sięgnęłam po drugą część serii – Uwięzioną w bursztynie, która okazała się trochę słabsza od poprzedniczki, niemniej czytało się ją wyjątkowo dobrze! 

źródło

Opowieść zaczyna się bardzo tajemniczo – nagle znajdujemy się w 1968 roku, Claire ma dorosłą córkę i przebywa w „swoich czasach”. Jak to możliwe? Byłam tak zaskoczona tym początkiem, że aż sięgnęłam ponownie po Obcą, by rzucić okiem na zakończenie – może mi się coś przewidziało, może czegoś nie doczytałam? Nie, autorka celowo wprowadza czytelnika w konsternację, by powoli, strona po stronie wyjaśnić, dlaczego Claire ponownie znalazła się w XX wieku i co się stało z Jamesem. Brawo, zaskoczyła mnie! Co więcej, nawet mi się ten zabieg spodobał – czytelnik podczas lektury jest tak zaintrygowany, że nie ma szans odłożyć książki nawet na minutę. 

Narracja Uwięzionej w bursztynie biegnie dwutorowo – z punktu widzenia Claire oraz z punktu widzenia narratora wszechwiedzącego. Historia opisana na kartach drugiego tomu jest dosyć obszerna i po raz kolejny przez głowę przemknęła mi myśl, że tę książkę można było napisać bardziej zwięźle, przecież 400 stron w zupełności by wystarczyło. Zdarzały się momenty nużące, pojawiło się trochę sztampowych scen erotycznych, ale w ostatecznym rozrachunku lektura mi się spodobała. Choć nie ukrywam, że motyw z powstaniem jakobickim niespecjalnie mnie zaciekawił. 

„Wspaniała zabawa… fantastyczne przygody… romans… seks… Idealna lektura, by oderwać się od rzeczywistości”!

 – San Francisco Chronicle

Zgadzam się, Uwięziona w bursztynie wciąga i pozwala zapomnieć o całym świecie. To ten rodzaj literatury, którą się uwielbia pomimo mankamentów. Tu ważne są przede wszystkim emocje, akcja i przygoda. Ponadto warto zauważyć, że autorka włożyła bardzo dużo pracy w przygotowanie całej serii i nie ukrywam, że mnie tym przekonała. W książce pojawia się sporo historii, a całość została ubrana w niezwykły, magiczny klimat. Plusem serii jest też lekkie pióro Diany Gabaldon – choć każda kolejna część jest coraz obszerniejsza, czyta się je wyjątkowo szybko. Zatem nie ma odwrotu – po trzecią część sagi, Podróżniczkę, muszę sięgnąć! Polecam!

Original: Dragonfly in Amber

Wydawca: Świat Książki

Data wydania: 21.04.2015

Ilość stron: 840

Przeł. Ewa Błaszczyk, Karolina Bober i in.
Moja ocena: 4/6

Za lekturę serdecznie dziękuję wydawnictwu Świat Książki!

Wszystkie części serii:

#1 Obca | #2 Uwięziona w bursztynie | #3 Podróżniczka | #4 Jesienne werble | 

#5 Ognisty krzyż | #6 Tchnienie śniegu i popiołu | #7 Kość z kości | 

#8 Spisane własną krwią

"Obca" Diana Gabaldon

„Nie przegapcie żadnej części sagi Diany Gabaldon. W tych bestsellerowych książkach ożywa fascynująca opowieść o podróżniczce w czasie Claire Randall i osiemnastowiecznym Szkocie Jamiem Fraserze.

Jest rok 1945. Claire Randall, pielęgniarka pracująca w czasie wojny w szpitalu polowym, wraca z frontu i spędza z mężem wakacje w Szkocji. W czasie spaceru natrafiają na kamienny krąg. Claire dotyka głazu i... zostaje przeniesiona do roku 1743. Nagle zjawia się w świecie pełnym niebezpieczeństw. Dostaje się w sam środek intryg właścicieli ziemskich i knowań szpiegów, które zagrażają jej życiu i mogą złamać serce...”

Mamy rok 1945. Claire Randall, dwudziestokilkuletnia mężatka, która w czasie wojny pracowała jako pielęgniarka, wraz z mężem wyjeżdża na wakacje do Szkocji. Oboje bardzo się kochają, spędzają ze sobą każdą wolną chwilę i jednocześnie odkrywają tajemnice urokliwej północy. Zbieg najróżniejszych okoliczności przerywa jednak sielankę – Claire z nieznanego powodu nagle trafia w sam środek potyczki pomiędzy Szkotami a angielskimi żołdakami i okazuje się, że… przeniosła się w czasie! Kobieta jest przerażona i trudno jej uwierzyć, że znalazła się w XVIII wieku, lecz mimo to nie pozwala sobie na chwilę słabości – zrobi wszystko, by powrócić do domu i ukochanego Franka. Do czasu…

źródło

Pierwsze polskie wydanie Obcej Diany Gabaldon miało miejsce w 1999 roku. Teraz Świat Książki powraca z serią w nowym, poprawionym wydaniu, aby na jesień 2015 roku zaprezentować fanom autorki najświeższy, ostatni, ósmy tom przygód Claire Randall. Kiedy sięgnęłam po Obcą, nie byłam do końca pewna, czego się spodziewać. Opinie o tej niezwykle rozbudowanej sadze są bardzo różnorodne, jednym seria się szalenie podoba, inni zaś nie pozostawiają na niej suchej nitki. Co takiego ma w sobie Obca, że wywołuje tak skrajnie różne emocje? Już sam fakt, że serię Diany Gabaldon przetłumaczono na 19 języków i wydano w 23 krajach, daje do myślenia.

Narratorem powieści jest główna bohaterka – Claire. Jej opowieść czyta się lekko i – pomimo sporej objętości (książka ma ponad 700 stron!) – także dosyć szybko. Opowieść ma w sobie baśniowy, nierzeczywisty klimat, który wciąga czytelnika w opowieść już od pierwszych stron. Kreacja bohaterów także przypadła mi do gustu – autorka ma dar do nakreślania postaci za pomocą kilku dobrze dobranych słów. 

Książka ma jednak sporo minusów. Przede wszystkim pojawia się za dużo scen erotycznych, w dodatku niezbyt fantazyjnie przedstawionych. Akcja powieści jest rozwleczona, w sumie spokojnie można było upchnąć tę historię w 400 stronach. Ponadto nie wszystkie fakty historyczne są zgodne z prawdą i to także momentami mi przeszkadzało. No i główny bohater – amant, którym podobno zachwyca się tak wiele czytelniczek. Mnie do siebie nie przekonał, a momentami nawet irytował.

Najbardziej zaskakujące jest jednak to, że pomimo tak wielu mankamentów, Obca szalenie mi się podobała! Jest coś takiego w tej historii, co nie pozwala oderwać się od lektury, co sprawia, że czytelnik kibicuje bohaterce, zachłannie przewracając kolejne strony książki w poszukiwaniu kolejnych zapierających dech przygód. Obca nie jest lekturą idealną, wiele rzeczy należałoby w niej poprawić, ale to nie zmienia faktu, że czyta się ją wyśmienicie. Historia ma w sobie bliżej nieokreśloną magię, która pochłania bez reszty, rozbudza wyobraźnię i budzi w odbiorcy głód historii. Nie spodziewałam się, że to napiszę, ale słowo się rzekło – z pewnością sięgnę po kolejny tom serii, zaś Obca dostaje ode mnie ocenę 5/6!

Original: Outlander

Wydawca: Świat Książki

Data wznowienia: 18.03.2015

Ilość stron: 711

Za książkę serdecznie dziękuję wydawnictwu Świat Książki!

Książka bierze udział w wyzwaniu:

Książkowe wyzwanie 2015 – punkt Ma tylko jedno słowo w tytule